Ata nin kardesi olmalı mı? Ya da kaç kardesi olmalı? Bu soruların hepsinin yanıtı mevcut. Ata abi olmalı evet. Ay nasıl bakarım ya nasıl buyuturum hepsini birden diye tasalanmaya kalksam bir halt beceremem. Bu konuda pratik anne cok haklı.
Bir kere ben kendimi çok fazla düşünerek ilerleyecek halde değilim. Artık esim ve oğlum var. Oğlumun büyüme dönemleri ve gelişim özelliklerine bakarak abi olma fırsatı vermek annelik gorevimdir diye düşünüyorum.
Esimin bir kız kardesi var benim ise bir erkek kardesim. Ata nin da olsun kardesleri. Yani yeni bir bebek olmalı belki saglık olursa daha sonra yeni bir bebek daha :))))
Kardesligi doya doya yasamış biriyim ben. Benim canımın ici kardesim. En güzel haberini ilk önce bana müjdeledi o. Asık oldu omzumda ağladı. Minicikti ... Uyuyamadiginda korktuğunda gelip yanıma sokulurdu. Ona masallar okutdum 1. Sınıfta soktuğum tingir mingir okuma becerimle. O da ilkokula başladı tabi. Fen kitaplarimdaki reslere baka baka deney yapmış hatta bir keresinde ölümlerden donmuştu elektrik deneyinde. Minicik bir adamdı o. Sarılıp kollaya kollaya öpersin ben onu. Yine bir kere okuldan kafasını kasiya kasiya gelmişti. Bir baktım ki 3-5 tane sirkeeeeeeeeeee!!!!!!dizime yatırıp hemen halletmiştim meseleyi:)))) o 7 yasında ben 12 :) sonra anneme haber verdim :)
Daha neler neler:))) kucağıma aldığım ilk ani öleceğim ama hiç unutmayacağım. Kardeşliğin kokusuydu kokladigim demek ki. Baskasında hiç rastlamadigim şeydi Aydin'cigimda olan.
Yıllardır başka başka sehirlerde yasadık ama hep birdik iste. Hasta olduğumda ilk önce o koştu geldi Bursa' ya. Ben de Aralik soğuğunda Dogubeyazit'ta kışlasında ziyaret edecektim ama buzdan inemedik Agri semalarından aşağıya.
Yahu 5 yıldızlı otelde tatilimizi de yaptık , son kuruslarimizla simit alıp iki kemirgengil de olduk biz :))))
İyi ki de olduk! :)
Ata'cim da yasasın bunları :)
Ülkenin ekonomisi bozulmuş okullar dandikmis bilmem ne bilmem ne. İyi egitim oğlumu yüceltir biliyorum ama iyi kardesler ve iyi bir kardeşlik duygusu Ömür boyu mutlu eder. En iyi egitimi almalarını çok isterim. Sevilen biri olmalarını başarılı ve yaratıcı olmalarını.
Ama bu hayat öyle ki. Bin bir türlü halı var.
Birbirlerine emanet edeyim onları.
Gözüm arkada kalmasın gocup gidersem eğer...
kardeş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kardeş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
6 Ocak 2011 Perşembe
22 Temmuz 2010 Perşembe
Tweet
İkizler burcu kardeşliğin sembolüdür astrolojide.Biri ölümlü kardeş Castor diğeri ise ölümsüz olan Pollux.Zeus'un çeşitli halt yemeleri sonunda aynı gün dünyaya gelen bu kardeşler kısaca ikizler burcunu temsil eder olmuş bin yıllardır...
Ben de bir ikizler olarak kendi haritamı ve hayatımı düşündüğümde görüyorum ki hayatımın ilk sıralarında hep kardeşim olmuş, ona düşkünlüğüm ile tanınmışım, hemen hemen herşeyimi onunla paylaşmışım. İyi ki de öyle olmuş. Ne güzel şey bir insanın kardeşinin olması dediğim günlerinin sayısını hatırlamıyorum bile...
Onu ilk gördüğüm anı, ilk defa kucağıma aldığım anı, sokak maceralarımızı... ölsem de unutmayacağımı çok iyi biliyorum.
Annem seminer döneminde onu bana bırakırdı, kardeşim 3 ben 8 yaşındayız :) Kahvaltı yapılır, masa temizlenir, bulaşıklar dizilir, annemizin bıraktığı parayla ilk fırssat bakkala gidilerek çubuk kreker alınır ve oyunlara dalınırdı. Annem yokken bendim onun annesiydim- kendimce-yemesi ,içmesi, temizliği için oyunumu bile bırakırdım. Eee, ne de olsa ben de daha oyun çocuğuyum o zamanlar. :) Hey idi güzel günler, heyyy!
Onun olgunluğu,akıllılığı bana herzaman destek vermişti. Başıma gelen en güzel şeyi önce onunla paylaştım uzaklardayken bile. Sonracığıma, en sulu göz ağlak zamanlarımda o beni teselli etti. Sırf ben mutlu olayım diye şehirlerarası yollara bile bol bol katlanmışlığı boldur. Ben büyüdükçe, o büyüdükçe bazen o abi oldu ben küçük kardeş, bazen ben anne,o baba...
Şimdilerde "evli","mutlu", inşallah ileride "çocuklu" da olur :)))
İşte bütün bunlar aklımdayken ben şimdi evladımın hayatını düşünüyorum.

Kardeşlik
İkizler burcu kardeşliğin sembolüdür astrolojide.Biri ölümlü kardeş Castor diğeri ise ölümsüz olan Pollux.Zeus'un çeşitli halt yemeleri sonunda aynı gün dünyaya gelen bu kardeşler kısaca ikizler burcunu temsil eder olmuş bin yıllardır...
Ben de bir ikizler olarak kendi haritamı ve hayatımı düşündüğümde görüyorum ki hayatımın ilk sıralarında hep kardeşim olmuş, ona düşkünlüğüm ile tanınmışım, hemen hemen herşeyimi onunla paylaşmışım. İyi ki de öyle olmuş. Ne güzel şey bir insanın kardeşinin olması dediğim günlerinin sayısını hatırlamıyorum bile...
Onu ilk gördüğüm anı, ilk defa kucağıma aldığım anı, sokak maceralarımızı... ölsem de unutmayacağımı çok iyi biliyorum.
Annem seminer döneminde onu bana bırakırdı, kardeşim 3 ben 8 yaşındayız :) Kahvaltı yapılır, masa temizlenir, bulaşıklar dizilir, annemizin bıraktığı parayla ilk fırssat bakkala gidilerek çubuk kreker alınır ve oyunlara dalınırdı. Annem yokken bendim onun annesiydim- kendimce-yemesi ,içmesi, temizliği için oyunumu bile bırakırdım. Eee, ne de olsa ben de daha oyun çocuğuyum o zamanlar. :) Hey idi güzel günler, heyyy!
Onun olgunluğu,akıllılığı bana herzaman destek vermişti. Başıma gelen en güzel şeyi önce onunla paylaştım uzaklardayken bile. Sonracığıma, en sulu göz ağlak zamanlarımda o beni teselli etti. Sırf ben mutlu olayım diye şehirlerarası yollara bile bol bol katlanmışlığı boldur. Ben büyüdükçe, o büyüdükçe bazen o abi oldu ben küçük kardeş, bazen ben anne,o baba...
Şimdilerde "evli","mutlu", inşallah ileride "çocuklu" da olur :)))
İşte bütün bunlar aklımdayken ben şimdi evladımın hayatını düşünüyorum.

- Öncelikle "şunu istemem","buna tahammül edemem" gibisinden gerzek gerzek konuşmuyorum kendimle.
- Artık ben bir anneyim...
- Ata' nın hayatı başladı ve benim hayatım bambaşka bir boyuta geçti, evrildi, genişledi.Bazıyerleri bitti, bazı yerleri canlandı.
- Eskisi gibi boğazda aylak aylak dolaşmıyorum ya da bütün günüm alışveriş arkadaşlarla gırgır şamatayla dolmuyor ama çok daha önemli işler peşinde olduğumu çok iyi bildiim için burada da sorun yok...
- Bir kere kafamda kendimi rahat bıraktım, içimdeki sesleri dinliyorum: güzel, sorun yok. KAfam karışık değil (herzaman ki gibi) -nasıl da mütevaziyim ama, hehehe, bunun en büyük faydasını alışverişte yaşıyoruz, alacaklarımı nokta atışıyla buluyor hiç zaman kaybetmiyorum,kaybetmiyoruz-
- Emzirme dönemi sona erdiğinde biz de hazır olabiliriz, neden olmasın.
- Tek derdim belimi zorlayan fazlalıklarım.Çok fazla değiller, artık tek rakama inmek üzereler kg.hanesi olarak :))) Onun dışında bedenim de zihnimle paralel.
- Ev düzeni nasıl olur??? Ohhooooooo! O güne kadar 100 ayrı versiyon gerçekleşir.
- Kim bakar??? E tabi ki ben, tabi ki ben. Anneciği bakar ona.
- İşler ne olacak? Hallolacak tabi ki. Dünyanın en önemli şeyi için biraz daha askıda kalabilirler.İzinler vb de çok iyi durumda artık Türkiye' de.
Geriye kalan tek şey zamanın güzelliğini sindirmek, güzel geçmesi için dua etmek...
Çok içimnden geldi hemen ekliyorum, bekar okuyucularım var biliyorum, onlara da bu güzelliği en güzel zamanda yaşamalarını diliyorum. Annelik ve evlat sevgisi başka hiçbirşeye benzemez çünkü...
Ata'nın kardeş hakkı var, doğacak kardeşin de kardeşe sahip olma hakkı var. Kısacası ne kadar zorluk yaşamış olursam olayım, hedefim belli, Allah sağlık, güç, kuvvet, sevgi ve bolluk bereket versin gani gani :)
Ata'mı, ailemi sevgiyle kucaklıyorum.
Öpücükler,
Aylin
Etiketler:
annelik,
Aylin Anne,
kardeş
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
